بی بدیل

توی قهوه زار چشمات قحطی نور امیده خیلی وقته روی لبهات کسی لبخندی ندیده قلبت از ستاره خالی نگاهت چه سوت و کوره عطر تو مثل یه سایه دستات اما خیلی دوره من کنارتم همیشه ترس چشمات بی دلیله باز بخند به این شب و روز خنده هات چه بی بدیله میتونی با یه تبسم زیر و رو کنی سکوت و با صدای مهربونت جون بدی این برهوت و میتونی ترانه باشی روی بی قراری لب توی هر حنجره جا شی بدون وحشت از این شب من کنارتم همیشه ترس چشمات بی دلیله باز بخند به این شب و روز خنده هات چه بی بدیله من کنارتم همیشه ترس چشمات بی دلیله باز بخند به این شب و روز خنده هات چه بی بدیله من کنارتم همیشه ترس چشمات بی دلیله باز بخند به این شب و روز خنده هات چه بی بدیله