باران

من با غم هجران تو دیووانه شدم یار سخت است که برایی تو نیز از پس این غم دیووانه تر از من نتوانی که بیابی من باده پرستم تو به دنبال سرابی من مست شده ام از تماشای تو ای عشق تو سخت گرفتار سرابی نه همین عشق بتخانه شکستم که تو باشی و نباشم در سینه به جز عشق تو آهی و سرابی ای بی خبر از من تو کجایی تو کجایی در بند تو هستم که بیایی که بیایی باران که میبارد غم دنیا به سر دارد فقط اوست که میداند چه احساسی به تو دارم ای بی خبر از من تو کجایی تو کجایی در بند تو هستم که بیایی که بیایی