فاطما گل - تقدیم به امیر

من دختر روزای تنهایی با هر عذاب تازه جنگیدم از غصه ی فردا نگو با من، روزای از این بدترم دیدم تا مرز وحشت، تا جنون رفتم از ترس دیونه شدن کم نیست تو اومدی و من بغیر از تو چیزی بجز تصویر یادم نیست (تو اومدی تا فکر روزای تلخ گذشته از سرم وا شه من ضربه خوردم تا قویتر شم فردای من میتونه زیبا شه)(۲) هر اتفاقی‌ که برام افتاد شاید دلیل محکمی داره وقتی‌ ورق برگرده میبینی‌ این زندگی‌ به من بدهکاره (باید منو باور کنی‌ تا عشق سقف امیدو آرزو باشه با مرهم دست تو میتونه زخم عمیق من مداوا شه)(۲)