دستات آرامشه

عشقه شوخی که نیست بارون میزنه یه ریز به چشمایی که وقتی وا میشد تورو فقط میدیدش رو ب روش تو رفتی و این آدم مونده خودشو بغض های توی گلوش آنقدر بی حوصله م از تو دور فاصله م و غم تو دل و تبش این خونه و شبش میکشه من و آخر تا این حال خراب منو نکشه یه روز نمیکنی باور دستات ارامشه من بود این خواهشه برگرد این خونه باز با تو روشن بشه خیلی دوری ازم تو این روزا یکم خوب نیستم میزنم با یادت قدم این ادمو تنها نذار با این حالش اصرار میکنم نری میکنم خواهش تصمیم با توئه ولی فکر من هم باش میشکونی قلبم رو که کیو بزاری جاش دستات ارامشه من بود این خواهشه برگرد این خونه باز با تو روشن بشه خیلی دوری ازم این روزها یکم خوب نیستم با یادت میزنم قدم