حریر

از من به من نزدیکتری منو به خلسه میبری به من نفس میبخشی و با معجزه برابری لطافت حریره و نشونی تن توئه مبهوت زیبایی شدن لحظه ی دیدن توئه عصیانی و بی سرزمین کولی بی هدایتم تن منو مرحم ببخش مهتاج استراحتم شعر منو اندازه کن با اون طراوت صدات منو دوباره تازه کن تو شستوشوی گریه هات تا ساقه و ریشه رو مرمر و شیشه با گلاب و آینه تو ذهنه همیشه تو از تبار جنگلی سرسبزی و معطری هر بوسه از تو نوبره تو لذت مکرری ایثار رو دو چشمه ای پاکیزه و مطهری مثل صداقت غزل بدیع و حیرت آوری نفرین یه حباب و آب زخمی صخره و تگرگ عمرم قد یه آه و من موندم تو پنجه های مرگ دست نجات من تویی ای مهربون خانگی بدون تو دنیای من محکومه به ویرانگی تا ساقه و ریشه رو مرمر و شیشه با گلاب و آینه تو ذهنه همیشه