اهواک

متروس اهموم و ما ابچی سرشارم از اندوه اما نمی گریم محتاج ادموعی اویاک احچی محتاج اشکهایی هستم که مرا با تو به سخن بنشاند ویّاک... اهواک با تو ام ....جز تو نخواهم مشتاگ ومکسور اجناحی مشتاقم و بالهایم شکسته و حُبّک هَوّنلی اجراحی ولی عشق تو زخمهایم را مرهمی ست ویّاک.....اهواک با تو ام ....جز تو نخواهم ما انسی هواک اللّی ابراسی عشقی که از تو در سر دارم را فراموش نخواهم کرد انت احلی شعوری و احساسی تو زیباترین احساس من هستی اهواک...ویاک با تو ام ....جز تو نخواهم دایماً معناک ابراسی ایدور همواره معنای تو در سرم می پیچد مثل اغنیّه بشفاف الهور همچون ترانه ای موّاج بر لب «هور» ویاک...اهواک با تو ام ....جز تو نخواهم لا یغمرعینی الّیل شب چشمانم را نمی پوشاند لایهزمنی النّسیان و نه فراموشی شکستم می دهد ارضک خلّتنی اشتاگ خاک تو اینگونه عاشقم ساخت غیرک ما اهوه اوطان جز تو به هیچ وطنی مشتاق نیستم خلّینی ابدنیاک ابقی بگذار در دنیای تو باقی بمانم لو دنیه امن الاحزان هرچند که دنیایی از اندوه باشد ریت الگاک امن اجدید کاش از نو تو را بیابم واترک خلفی الاوهام و اوهام را فراموش کنم یالحُبّک ساکن روحی ای که عشق تو بر روحم خیمه زده وما تمحیها الایّامم و هرگز گذر روزها آن را محو نخواهد کرد بُکره انغنّی اویه الغیم فرداست که با ابرها ترانه بخوانم وایّام الغربه اتفوت و روزهای غربتم تمام می شوند لعیونک ناذر عمری عمرم نذر چشمهای تو شد وبحضانک اهوه الموت و دوست دارم مرگم در آغوش تو باشد