وقتشه

توی سرزمین خورشید سر گل ها رو بریدن روح سبز هر درختو به گدا شدن کشیدن جیره بندی شده بارون دست شبنمو شکستن پای هر شکوفه ای رو به حریم اره بستن بوی تند خون و باروت نفس باد و گرفته توی این هوا خدا هم دیگه از نفس میوفته همه کوچه و خیابون چه کبوده از غم نور طفلکی مادرم ایران زخمیه به دست قانون وقتشه وقتشه با هم حقمونو پس بگیریم آخه تا کجا قراره روزی صد دفعه بمیریم منو تو لایق نوریم لایق صبح رهایی منو تو صدای عشقیم نه صدای بی صدایی منو تو صدای عشقیم نه صدای بی صدایی ولی با اینهمه بازم میشه رد شد از سیاهی میشه مشت محکمی شد توی صورت تباهی دیگه ما چیزی نداریم که ببازیم به زمونه وقتی جون به لب رسیده دیگه ترسی نمیمونه وقتشه وقتشه با هم حقمونو پس بگیریم آخه تا کجا قراره روزی صد دفعه بمیریم منو تو لایق نوریم لایق صبح رهایی منو تو صدای عشقیم نه صدای بی صدایی منو تو صدای عشقیم نه صدای بی صدایی منو تو صدای عشقیم نه صدای بی صدایی **