شب یلدا

کنار کرسی تو شبای یلدا حافظ و مولوی و سوز و سرما هی میخونم یار عزیز تر از من همدم شب ها و غریب تر از من دیگه ترکم نکن ترکم نکن آخرش میمیرم میرم تو هشت دری میشینم و آبغوره میگیرم اینقدر ناز ناز ناز برام ناز نکن خرمن گیسوتو برام باز نکن اسیر چال گونه هات شدم من چه از چاله به چاه افتاده ام من چشات سیاهه مث شب یلدا قشنگترین شب تو شبای دنیا انار دونه دونه ی لبات عجب برق میزنه آجیل و شیرنی نگاهت برام چشمک میزنه چه زیبایی، فریبایی، چو گل‌هایی مه جبینم شب یلدا، ننه سرما بهونه شد تو رو ببینم اون لبی که خندونه دل کجا می کشونه سیب سرخ گونه هات منو کرده دیونه هندونه آی هندونه دل شکستن آسونه خوش به حال اون کسی که دلی نمیشکونه